Birçok kişi hala St Petersburg Ekmek Müzesi'ni Ligovsky Prospekt'te arıyor: 1988'de Ligovka fırınının binasında açıldığı yer orasıydı. Ancak 25 Aralık 2015'ten beri müze başka bir yerde — Finlyandsky tren istasyonuna beş dakika uzaklıkta, Mikhaylova Caddesi 2 numaradaki ahşap bir tüccar evinde. Şehrin en sıra dışı müzelerinden biri: 19. yüzyıl fırınlarından ve pastanelerinden kuşatma dönemindeki 125 gramlık tayına kadar St Petersburg'un hikayesini ekmek üzerinden anlatıyor.
İşte 19 Ekim 2026'da müzenin resmi web sitesinde kontrol ettiklerimiz: adres ve metrodan yürüyüş, açılış saatleri ve temizlik günleri, 1 Eylül 2026'dan itibaren fiyatlar, hangi odaların zaman ayırmaya değer olduğu, şu anda neler sergilendiği ve müzeyi Neva boyunca bir yürüyüşle nasıl birleştirebileceğiniz. Müzenin web sitesi sadece Rusça'dır.
🥖 İçeride neler var: ekmekle ilgili on bir oda
Sergiler antik çağlardan günümüze kadar uzanıyor. "Dünya Tarihinde Ekmek", "Doğu Slav Kültüründe Ekmek" ve "Rus Kulübesinde Ocak Köşesi" ile başlıyorlar — sonuncusu Rus ocağının nasıl çalıştığını ve ocak köşesinin neden kadın alanı olarak kabul edildiğini açıklıyor. Ardından St Petersburg geliyor: 18.-19. yüzyıllarda şehre ekmek teslimatları, ekmek ticareti ve St Petersburg, Petrograd ve Leningrad fırınları.
Yetişkin ziyaretçiler için St Petersburg odaları en atmosferik olanlardır.
- Ekmek ticareti odası, şehrin iki buçuk yüzyıl boyunca sahip olduğu fırın türlerini gösteriyor: yabancı fırınlar, "Moskova tarzı" ekmek dükkanları, sokak satıcıları. Müze, St Petersburg'un diğer kuzey Rus şehirlerinden daha erken bir zamanda buğday ekmeğini günlük temel gıda olarak benimsediğini belirtiyor.
- "19. Yüzyıl Sonları — 20. Yüzyıl Başları St Petersburg Mutfağı", Yelena Molokhovets'in ünlü yemek kitabı "Genç Ev Hanımlarına Bir Hediye"ye dayanıyor: pirinç kazanlar, reçel tavaları, şeker somunlarını kırmak için bir bıçak.
- "Bir St Petersburg Pastanesi", duvarlarda reklamlar, orijinal bir kafe masası ve 20. yüzyıl başlarına ait ambalajlarla aydınlık, şenlikli bir oda. En önemli sergisi, 1900 civarından kalma bir hamur bölme makinesi.
Genel turda Rus ocağı hakkında bir film, mavna çekicilerinin ve sokak satıcılarının kayıtları ve modern fırın odasında kozmonotlar için ekmeğin nasıl pişirildiğinin hikayesi yer alıyor.
🕯 "Kuşatılmış Leningrad'da Ekmek"
Bu, müzenin en önemli odasıdır. Leningrad'da tayınlama 18 Temmuz 1941'de başladı. Eylül ve Kasım ayları arasında ekmek tayını beş kez kesildi ve 20 Kasım'dan 25 Aralık 1941'e kadar çoğu sakin günde sadece 125 gram aldı — "ölümcül" zaman olarak bilinen bir dönem. Ekmeğin resmi fiyatı kilosu 1 ruble 70 kopek iken, Aralık 1941'de karaborsada bir kilo 300 ila 500 rubleye mal oluyordu.
Şehirde on üç ekmek fabrikası ve birkaç fırın çalışmaya devam etti ve üretim tek bir gün bile durmadı. Fırın tröstünün laboratuvarı un ve yağ yerine geçecek maddeler aradı ve kuşatma ekmeği tarifleri uzun süre "gizli" olarak sınıflandırıldı.
🏠 Vyborg Yakası'ndaki Pastukhov tüccar evi
Bina da bir sergi. Mimar Martyn Liven tarafından tasarlanan, taş zemin katlı ve ahşap üst katlı iki katlı bir ev; proje 1827 tarihli. 1870'ten itibaren Yaroslavl sanayicisi Ivan Pastukhov'un ailesine ev sahipliği yaptı ve Pastukhov bahçesi güneye doğru Neva'ya kadar uzanıyordu. Sovyet zamanlarında evde bölge dernekleri ve daha sonra uzun yıllar boyunca bir halk mahkemesi bulunuyordu.

Ekmek Müzesi'nin evi olan Mikhaylova Caddesi 2 numaradaki yeşil ahşap ev — Fotoğraf: GAlexandrova, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Restorasyon, beş sobayı (iki beyaz çinili ve yaldızlı üç polikrom sırlı), ikinci kattaki bir odada dört boyalı tavan yuvarlağını, ahşap ana merdiveni, Mettlach yer karolarını ve zemin kattaki dekoratif duvar resimlerini korudu. 19. yüzyıl belgelerinin "sütunlar üzerindeki dökme demir kanopi" olarak adlandırdığı girişin üzerindeki kısım da restore edildi.
🍯 2026 sonbaharındaki sergiler
7 Aralık'a kadar, Rus zencefilli kurabiyelerine (pryanik) desen basmak için kullanılan ahşap kalıplar hakkında "Zanaattan Sanata: Oyma Zencefilli Kurabiye Tahtaları"nı görebilirsiniz. 23 Kasım'a kadar "İlk Yemek, Ana Yemek ve Komposto" sergisi var. Bir serginin küratör turu 500 ruble tutuyor.

18. yüzyıl sonlarından kalma oyma bir zencefilli kurabiye tahtası — Fotoğraf: Nikolay Omonov, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Müze atölyeler düzenliyor, ancak bunlar tadım veya pişirme dersleri değil: katılımcılar ritüel bebekler yapıyor, ıhlamur ve saman örüyor, ahşap boşlukları ve fayansları boyuyor. Her biri 30 dakikalık bir turla başlıyor, toplam 60 dakika sürüyor ve 6 ila 15 kişilik gruplar için düzenleniyor. Yalnız seyahat edenler için normal bir bilet veya tur daha iyi olacaktır.





